Gesze Tenzin Wangyal Rinpocze, założyciel i duchowy przewodnik Instytutu Ligmincza, jest zarazem uznanym autorem książek, jak i cieszącym się uznaniem i uwielbianym nauczycielem swych uczniów z USA, Meksyku i Europy. Biegle posługujący się językiem angielskim, Tenzin Rinpocze słynie z głębi swej wiedzy; jasnego, zaangażowanego stylu nauczania oraz zdolności czynienia starożytnych nauk tybetańskich przystępnymi dla zachodnich uczniów i odnoszącymi się do ich życia.

Wczesne lata
Tenzin Rinpocze urodził się w Amritsarze w Indiach, niedługo po tym, jak jego rodzice opuścili w 1959 roku zagarniętą przez Chińczyków swą tybetańską ojczyznę. W wieku 10 lat Teznin Rinpocze został mnichem w  klasztorze Men-ri w Indiach nieopodal Dholanji. Tam został rozpoznany przez głównego nauczyciela Lopona Sangye Tenzina, jako inkarnacja sławnego mistrza Khyung Tula Rinpocze, który znany był jako mistrz medytacji, nauczyciel, uzdrowiciel i uczony. Zmarł on w połowie XX wieku.


Wykształcenie
Rinpocze rozpoczął praktykowanie Dzogczen w wieku 13 lat. Praktykował pod okiem mistrzów zarówno tradycji Bon, jak i buddyjskiej, a spośród Bonpów – Jego Świątobliwości Lungtoka Tenpi Nyimy, Lopona Sangye Tenzina Rinpocze, Lopona Tenzina Namdaka Rinpocze i gesze Yungdrunga Namgyala. Od czasów chłopięcych aż do wczesnej młodości, Tenzin Rinpocze wychowywany był jak syn przez swego rdzennego nauczyciela Lopona Tenzina Namdaka Rinpocze, uznawanego dziś za najbardziej poważanego spośród żyjących nauczycieli Bonu. Zdobywszy wiedzę tradycji Bon z zakresu filozofii, egzegezy i debaty, Tenzin Wangyal Rinpocze w roku 1986 zakończył 11-letni cykl tradycyjnych studiów w Dialektycznej Szkole Bonu w klasztorze Men-ri i otrzymał tytuł gesze, który jest równoważny z doktoratem w dziedzinie filozofii, jaki uzyskać można na zachodnim uniwersytecie.
Po uzyskaniu tego naukowego stopnia, zatrudniono Tenzina Rinpocze w Tybetańskiej Bibliotece Dzieł i Archiwów (LTWA) w Dharamsali w Indiach. Tego samego roku, Jego Świątobliwość XIV Dalajlama wyznaczył Rinpocze jako przedstawiciela tradycji Bon w Tybetańskim Zgromadzeniu Ludowym działającym przy rządzie emigracyjnym.


Nauki na Zachodzie
Tenzin Wangyal Rinpocze był jednym z pierwszych, którzy przynieśli na Zachód drogocenne nauki Bonu. Mistrz Dzogczen Chogyal Namkhai Norbu zaprosił go w 1988 roku do Włoch, by uczyć. To z kolei stworzyło dla niego okazję pojawiania się w różnych innych miejscach Europy. W roku 1991 Tenzin Rinpoche otrzymał grant z Fundacji Rockefelera na Uniwersytecie Rice w Houston w stanie Texas. Prowadził tam badania nad dawnymi bóstwami tantrycznymi Bonu i ich związkami ze wczesnobuddyjską tradycją w Tybecie. W roku 1993 otrzymał ponownie stypendium Rockefelera, co pozwoliło mu uczyć na Uniwersytecie Rice w semestrze wiosennym. Dokonał wówczas wyboru pozostania na Zachodzie, by uczyć starożytnej tradycji Bon swoich zachodnich uczniów. W marcu 1992 roku Rinpocze założył w Charlottesville w stanie Virginia Instytut Ligmincza, który jest organizacją typu non-profit stawiającą sobie za cel zachowanie dla przyszłych pokoleń pochodzących z Zhang Zhung i Tybetu starożytnych nauk, sztuki, języka, wiedzy naukowej i literatury.
W roku 1994 otrzymał grant z Narodowego Funduszu Humanistyki na badania nad logicznymi i filozoficznymi aspektami Bonu. Owoc tych badań pojawił się wraz z publikacją w roku 2006 naukowego tekstu pt. Unbounded Wholeness: Dzogchen, Bon and the Logic of the Nonconceptual [Bezkresna Zupełność: Dzogczen, Bon i logika niekonceptualnego – nie wydane w języku polskim] (Oxford University Press, 2006) napisanego wspólnie z Anną Carolyn Klein, szefową studiów religijnych w Rice. Także w 1994 roku Tenzin Rinpoche wystąpił na Discovery Channel, gdzie wytłumaczył zasady tybetańskiej jogi śnienia w ramach trzy-odcinkowej serii „Moc snów”.
W roku 1998 Rinpocze otworzył górski ośrodek odosobnieniowy Serenity Ridge, położony w dystrykcie Nelson, w odległości pół godziny jazdy na południe od Charlottesville.


Życie rodzinne
Na wiosnę 2004 roku Rinpocze poślubił Tsering Wangmo, siostrę Lamy Khyimsara Rinpocze (dzierżawca linii klasztorów Bon Pungmo Gon i Lhari Nyiphug w Tybecie oraz założyciel Tybetańskiego Instytutu Yungdrung Bon w Wielkiej Brytanii). Na jesieni 2005 roku urodził się ich syn Senghe. Obecnie rodzina Rinpocze mieszka w Kaliforni nad zatoką San Francisco.


Bieżąca działalność
Obecnie Rinpocze z oddaniem kontynuuje wysiłki na rzecz zachowania tradycji Bon. W tym celu ustanawia ośrodki medytacyjne i powołuje grupy medytujących na całym świecie, tłumaczy i publikuje teksty oraz naucza Bonu swoich zachodnich uczniów, jako autentycznej i żywej tradycji. Podczas retritu w Buchenau w roku 2006 Rinpocze ogłosił utworzenie Instytutu Lishu. Jest to położona w Indiach w okolicy Dehra Dun szkoła, w której pochodzący z Zachodu uczniowie będą mieli okazję pogłębić swą wiedzę na temat Bonu i doświadczanie tych starożytnych nauk oraz praktyk.

Tłumaczenie tekstu z angielskiego - Jarek Kotas

Przekaż dalej

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn